Nieuwjaarsspeech voorzitter PH Almelo

Allereerst wil ik u een Zalig Nieuwjaar wensen. Zalig? Jazeker, van oorsprong was PH een katholieke vereniging en als rasechte Brabantse meen ik dat ik u dit, hier en nu, mag toewensen. En, afkomst verloochent zich niet, nietwaar?
Meestal wenst men elkaar een gelukkig en gezond nieuwjaar. En daar gaat het uiteindelijk om. Het is niet voor niets een cliché…Welzijn, zowel in fysiek als mentaal opzicht, gaan hand in hand. Nog mooier is het om met elkaar, een gezonde vereniging te vormen. Hoe staat het met PH, is de club wel zo vitaal? En, hoe kunnen we die nog gezonder maken?

Vroeger, en daarom noemde ik zojuist de oorsprong van de club, ontstonden verenigingen in heel andere samenleving en tijd. Er was sprake van verzuiling en vooral het gezag van de kerk en staat overheersten. Als men zich aansloot bij een club, zocht men gelijkgestemden om zich mee te verenigen, en een sterke verbondenheid mee te voelen. Hierdoor was er een vanzelfsprekende bereidheid de handen uit de mouwen te steken voor hun vereniging. Het voelde niet als verplichting maar het was deel van de lol en het plezier.
Tegenwoordig komen leden op een veel lossere manier bij de vereniging. Onder invloed van de individualisering zijn de motieven waarom mensen zich bij een vereniging aanmelden heel divers en daarmee is de vanzelfsprekende gelijkgestemdheid en verbondenheid steeds verder te zoeken. In de waardevolle vrije tijd die we hebben valt er  zoveel  te kiezen, dat een vereniging moet concurreren met andere manieren van vrijetijdsbesteding. En, als mensen eenmaal lid zijn, dan stellen ze steeds hogere eisen aan de club; ze gedragen zich meer als klanten, waardoor de oorspronkelijke functie van de vereniging onder druk komt te staan.


Dit alles is ons niet vreemd. Voor een vereniging, en dus ook voor PH, is het daarom goed om grip te krijgen en te houden op een gezonde organisatie.
Eigenlijk zijn er 3 zaken waaraan aandacht moet worden besteed, die goed op elkaar moeten worden afgestemd zodat de organisatie in balans is:
Ten eerste, de strategie: wat voor club willen we zijn, welke koers willen we varen, welke ambities hebben we om de kwaliteit te verbeteren en te borgen. Ik verwijs naar de toekomstvisie 2016 en u weet dat er bij PH hard en gestructureerd gewerkt wordt om deze visie verder uit te werken en in te vullen. Ik kom hier zo nog op terug.
Daarnaast kijken we  naar de structuur van de club. Wie doet wat binnen de club, hoe hebben we dat georganiseerd en op welke manier. Bij PH is er al sprake van een zekere professionalisering: als voorbeeld noem ik de verdeling van de verantwoordelijkheden in kolommen die vervolgens helder worden weergegeven via diverse communicatie structuren.
Het derde en laatste punt betreft de cultuur van de club: Waar staan we voor, hoe gaan we met elkaar om, wat zijn nou eigenlijk onze waarden en normen en,  hoe wordt de verbinding gemaakt. PH, a way of life en ‘meer dan voetbal’, zijn enkele voorbeelden die wij ons bij PH  inmiddels hebben eigen gemaakt.

Als ik deze aspecten bekijk, doet PH het toch wel goed. Bij de meeste verenigingen zit de valkuil in het feit dat er aan de eerste 2 onderwerpen veel aandacht wordt geschonken en het derde punt, de cultuurkant,  in grote mate onderbelicht blijft. Terwijl dit volgens mij de meest kritische succesfactor is van de vereniging, namelijk de menskant.
 
Een vereniging is geen bedrijf. Om leden binnen te halen en te houden, zijn we geneigd om teveel naar hun pijpen te dansen en hun wensen in te willigen: trainen wanneer men wil, 4 x per maand een wedstrijd, een goede trainer, ervaren scheidsrechter, eigen kleedkamers, uitgebreide snackkaart en ga zo maar door.
Maar een vereniging is geen bedrijf, is geen supermarkt, waar je vanalles in de kar kunt gooien al naar gelang je behoeften. En de leden zijn geen consumenten van wie alleen bij de kassa wordt gevraagd af te rekenen. Het is niet: u vraagt, wij draaien….
De vereniging is een gemeenschap waarin gezamenlijk een doel wordt nagestreefd. Waar iedereen achter staat én iedereen zijn schouders onder zet. Daarom moeten we (nog) meer aandacht besteden aan deze ‘cultuurkant’.

En dat doe je door hele kleine dingen: door mensen aandacht te geven en waardering uit te spreken. Contacten te leggen en zo een band op te bouwen en mensen het gevoel te geven dat ze erbij horen. Dat wil toch iedereen? Mede door dit gevoel zijn díe mensen weer bereid iets terug te doen.
Het is aan het bestuur, aan ons dus, om te bouwen aan het belangrijkste fundament van de vereniging: de mensen,  en om ons te richten op het samenzijn van de mensen. Als dat er is, gaat een aantal andere zaken vanzelf. En dit begint bij het maken van duidelijke strategische keuzes; zo’n verenging willen we zijn, een vereniging met een missie. En die hebben we al: PH, a way of life. En voor de uitvoering doen we mede een beroep op u.


Daarin vind ik dat PH zich al op formidabele wijze profileert op sociaal maatschappelijk vlak en daarbij bijzonder goed inspeelt op de tijdgeest.
De uitbreiding van de mogelijkheden van de accommodatie, om zó de wijk dichter bij PH te brengen. Ik denk hier aan naschoolse opvang of een ontmoetingsplek voor ouderen.
Hier komt tevens de samenwerking met de gemeente om de hoek kijken. Ook zij hebben te maken met bezuinigingen; er gaat minder geld naar de sportverenigingen. Bovendien wil zij een aantal maatschappelijke taken afwenden en zien zij clubs als mede uitvoerders van het gemeentelijk beleid. Die bereidheid is er: PH heeft de overtuiging én de capaciteit om meer te zijn dan voetbal.

En, nu we het toch over geld hadden: het bestuur heeft besloten om met ingang van volgend seizoen de reclame op de shirts van alle jeugdspelers te koppelen aan de  stichting Join4Energy. Join4Energy is opgericht, door o.a. PH-lid Jordi Kremer. De stichting zet zich in tegen de zogenaamde energiestofwisselingsziekte. 70% van de kinderen met deze ziekte halen de volwassen leeftijd van 18 jaar niet.
De komende drie seizoenen zal Join4Energy op de tenues van de jeugdleden staan. Een lumineus idee, die zowel geld voor de stichting als PH oplevert en waarvoor een aantal regionale bedrijven zich al spontaan hebben aangemeld al sponsor. Ook hier toont PH haar betrokkenheid bij leden én gezondheid en geeft zij via haar jeugd een belangrijk signaal af.

Als laatste voorbeeld van verbondenheid wil ik toch terugkomen op het drama wat zich een maand geleden in de Schelfhorst heeft afgespeeld.  PH heeft op spontane en accurate wijze haar capaciteit en organisatie ter beschikking gesteld voor de betrokkenen en ook voor haar eigen leden. Het saamhorigheidsgevoel wat daarmee gepaard ging en de wijze waarop we oprecht iets mochten betekenen voor deze mensen, is van onschatbare waarde. En dan ben ik heel trots op het feit dat ik voorzitter mag zijn van deze club.
Ik spreek de wens uit, zonder de strategie en structuur uit het oog te verliezen, dat we ons vooral blijven richten op de cultuurkant. De kunst is om te binden en verbinden, dat is de kern van een goede vereniging waar zij in oorsprong ook voor bedoeld is.

Tot slot wil ik stilstaan bij onze voetbalaspiraties. Hoewel het seizoen nog maar halverwege is, zijn we er trots op dat we Robert Steenbeke als hoofdtrainer en Ferdinand van der Veen als hoofd jeugdopleidingen hebben weten te binden voor de komende jaren. We verwachten dat zij PH van een belangrijke kwaliteitsimpuls kunnen voorzien. Echter, dat is alleen maar mogelijk omdat Bertjan Heins hieraan ten grondslag heeft gestaan en ongelooflijk veel met PH heeft bereikt én voor PH heeft betekend. En dat, wilde ik toch alvast  genoemd hebben. Want,

Hoop is ergens voor werken omdat het goed is,
niet alleen omdat het kans van slagen heeft.
Hoop is niet hetzelfde als optimisme,
evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is, afgezien van het resultaat.

Ik wens u een gezond en een sportief 2012!